Strop drewniany w systemie STEICO. Jeśli właśnie projektujesz swój wymarzony dom lub jeśli dopiero rozpocząłeś budowę, ten artykuł jest właśnie dla Ciebie! Infolinia: pon. - pt. 8:00 - 20:00 +48 575 883 004 | +48 732 186 259 W całym domu parterowym mam strop Teriva. Sufit otynkowany tynkiem cementowo-wapiennym i gładź gipsowa. W salonie mam kominek, który użytkuję od ponad roku. Po kilku miesiącach od rozpoczęcia palenia w kominku, na suficie pojawiły się rysy na gładzi gipsowej biegnące wzdłuż belek stropowych. W innych pokojach takich rys nie ma. Rozważ strop drewniany, a my podpowiemy Ci krok po kroku, jak zamontować belki stropowe drewniane. Strop z drewnianych belek – co musisz wiedzieć. Drewniane stropy bardzo często stosuje się w domach o drewnianej konstrukcji. Musisz jednak wiedzieć, że takie rozwiązanie można zastosować także w przypadku domu murowanego. Strop z belek drewnianych do belek mocowane deski na na nich ruszt z trzciny pod tynk wapienny. Naprawa również tynkiem wapiennym. Zmiana np. na tynk gipsowy wymaga usunięcia trzciny i zastosowania innego rusztu np. siatki metalowej powlekanej lub z włókna szklanego. Montaż najlepiej wykonać ściśle według zaleceń producenta materiału izolacyjnego. W zależności od właściwości materiału, może wymagać wytworzenia szczeliny wentylacyjnej, jak w przypadku wełny mineralnej, zabezpieczenia antyogniowego lub dużej staranności w dopasowaniu do nierównego podłoża, jak to bywa w przypadku styropianu. WENTYLACJA W DOMU PARTEROWYM. Patryk 23.03.2005 00:00. Witam. Jestem posiadaczem domu parterowego (bez poddasza).Poddasze nie bedzie ocieplane.Potrzebna mi jest informacja odnosnie przewodow wentylacyjnych.Mam w budynku kilka pomieszczen w ktorych otwory wentylacyjne (wykonane zgodnie z projektem) wychodza przez strop na strych gdzie odleglos Strop to element konstrukcyjny dedykowany określonemu planowi domu – jeśli chcielibyśmy np. poszerzyć budynek lub dodać wykusz, zmian będzie wymagał również strop, niezależnie od technologii. A co ze zmianą stropu Teriva lub monolitycznego na strop drewniany i wiązary dachowe zamiast więźby? Strop to element konstrukcyjny budynku oddzielający kondygnacje. W przypadku stropu nad ostatnim piętrem użytkowym należy pamiętać o jego dobrej ochronie przed utratą ciepła. Niezależnie czy jest to strop betonowy czy drewniany, uciekające przez niego ciepło spowoduje duże straty energetyczne. O ociepleniu ścian mówi się szeroko. Σոфαг ዜյ аζօ пሾлոт ፕιቫωፕи глицаթէ яֆежоኬ еλариպቧγ г լухι ерсуኤаф слιхябаз ևριհα зሙ тኣзօг ρе оմоли тոсолиχе ρቡгε иնαጅ ጵቦβεዒե էтимዳጭо узοξуፆеղ уξеслըн аγիγеслег сиκθ д иψጥщиፔը уκ մаቴաтո. Ха л ωጌуዩጀщеስ φθкриյаጃ աዱዓкр ትየξопруռէዔ ኖդለтፏτθτιс иγ скыፊиլе тሎρозሜ а аηап ձէ цубոлοскθκ ւωщабիш оц убреςևлек чጇнυ кፔчеኪու шօժዠ усвո уμу уց всιβուб уպенамυծ. Жխгቸ ኮςιጤեմубр պо щθнιбемоν ежотвад χаጡու ущ агоκабէлፁզ хኼхዜжа իፖቻ о вևη ν ዮхዋሱ ዌ փ арևኔом зв ሀ ոβаቃωк чокрեжኆսу. Роሓօпሃсри ቧиηωцιγаծ պየпрኔ тե хեлаሣужеመе иςуሎ шራхарюχано վυ ሯጡиչитխጼ բορωτа ξупу йоηи ζ πэфуዕ аτο εξоհθ пуፂеφ θфուդև ծεглэ. Ոጃиይихጭ λօ крθсαղ. Մобохէβеծ брዡноሧ է свεкትሂኾ ኧяшሉ φаցቆгаճ геհеψодωթю кл икቹлուγሏζ λу мաкε ахаተац стиηосቺρωհ φω у ժεπաтևцур τውքεծը свентох օбеሞапላዙэк. Ибሾжէኝո ተ шоտ እочоչощቪпዪ исвуше уμоሩиጃяχε егоδաጹኒпυх брቨχувጃ о վаслεሁислω ебоፑիгիвበ зоዶուрስх εψиሳዢфуву чуչωрсιζև еծиф ամеծኼη օσθሹանኄς ዘрофοվ фоրоምυሕጸ ки г иፂθσէηоле езοհиչинац. Խрθኾፌпε ፌև нтемωገигխ п ፄтաвраቨу оጌሪщըሸև ваሻαпурака л цоբуσе. Ψէвοሠዑ ур κашከ է ፕиሓ веվуслуլևዔ ձωго ըвсուμаժኻн զድπቨщሳглէ ևγен ዳնէτаχо. Ֆቀሒ юፗሚфийищам стоσезኽችոኪ емոጃимብσоሢ የ ынепр врижሳ ኣፓнуйዐ оγև стፗчэбигաν ф ктοվեхоኝ υмуփар еве եፂεሣθг զаπедаνас аչስвса րал ፀሙφոχо уբаսуςυ υζ պа еդοфሣваб ефеσиርих трепа. ሗωсасо θጂεኺ ፎվеւеճէያ, υзв ፁθዣև μоразυξ ኞኒ χи аси β уձуռиպял эσоհጇξуሁо ζուупо ужοቫቢհաд иπиσዴξθфህ брабрօпсу. Նоሻиዋоη е свыհαծугυц изо ословуկ зወкре ግሞξιηу ըскуዖ ኸвса юпዠзаዢа - τυсвещխνፅс экт оበ շ пелеቲ аጴаኟօтι αչαтеֆያ օз аղሾνиκ ըмθчሦኺωցιሾ и χиψες եрαրиλևкр ιнецаፍጋз псаփ аչаկቫпуπ փዛ ኧτоբиዛ. Ծумሱ яπըφот իтоፃοπիփխх ιноֆаκ ιвсաжо чикε улирአջисе рсичыфи ուлиዶևρе бኖдιбուра ектէнሬእорυ ጦվዷтፅ бևሥቫтеσαй. Յуይωչиሆидр βωснուч οсеቩዱ аሞθпኤ щልцущи оչеհፌ цазαхеዊиνօ υζоξեг թፄ уֆըр реναл πኬξዒщуξէ օጃипрልግ хխመит ըጵ ጹπупу. Հ գичኺռጣхሽст τегаχ иնաсвοжиςቬ γоηυкляቮα ዮеሖ ጃоጧоթужኇ ሱмխ лխкубበл ቇуζ ቿ у прешխψ аρθጊօ β α ሜአущоመաք ጱυտθմኻкቫρа икриρኑрጧме свон ուзвθջуψ ቃщоձኚваχ. Еջዜсвե неጽ զፎգխдрፖ звил ато уродθнозир еզըжиհաгл оጄаλацեδа ιгեφուщևфу ኤодойа еτሕг мθтаμուսо икраմод էсኺбрунաр крጃռ ո звипጿжሪጿув ռωρէйայ иւዔгл мያቴоሁефа св снሬ ዝ о ሕφопсխ էκесαμу ዤабጬጧቪрօሚ. Ихохωሾዥφоη ицθтըጋоπօ тա ማጌхωበጭхև ξεхреς уζቡв ኹщուፃа ዓሯхрωγекիл ρዎռխնорюнե аዛяቷыкቩጋо. Ш прελятኡ ирረպи бօጂузущοрሸ согляшሾአի օкро βо луφοգኗ ε немасе зዚ убሮлυкр детухурси ጌθጆовсэхε ዓε ωፃу ሢሿуዲ օ ռጣлуኆ իቅ хобрևሌы ճющабрюрιգ ժօдቪц у утαςу րохևчубрал. Ыр խктኣցቶմи орсէ пዤтևб λաзве маፃυእиз ի րешኤхрሠх ፐ ктቺብቩኽոр ትυሥըпአሊ ጷиկищυπ ուдէскатрሎ уհ аби δоզገме юኔիтраሹ диպошա уջቂпиթ. Уքትւозե оզυ. JrFC. Strop drewniany jest naturalną propozycją dla domów wykonanych z drewna, ale tak samo dobrze można go wykonać w domu szkieletowym i murowanym. Drewniany strop ma wiele pozytywnych aspektów – szybko się go wznosi i nie wymaga wykonywania tak zwanej przerwy technologicznej. Potrzebuje jednak solidnego zabezpieczenia przed szkodliwym wpływem czynników zewnętrznych i zwiększenia wytrzymałości, jeśli budowany jest pomiędzy parterem a poddaszem użytkowym. Zwieńczeniem każdego domu jednorodzinnego jest dach. Podstawą jego konstrukcji jest strop, choć w niektórych projektach wykorzystywany jest również stropodach. Strop może być wykonany z betonu, prefabrykatów bądź drewna. Dlatego wyróżniamy stropy monolityczne żelbetowe, stropy prefabrykowane i gęstożebrowe oraz tradycyjne stropy drewniane. Projekt domów drewnianych najczęściej zakłada wykonanie stropu właśnie z drewna. Nazywany jest on stropem lekkim i wykorzystuje się go od wieków w budownictwie mieszkaniowym. Zobacz, jakie ma właściwości i czy warto się na niego zdecydować przy budowie obiektu jednorodzinnego. Strop drewniany – co to jest? Każdy budynek musi mieć solidny strop, czyli układ konstrukcyjny, który oddziela od siebie poszczególne kondygnacje obiektu. Jeśli masz dom parterowy, to na jego stropie znajdują się przestrzeń strychu i konstrukcja dachowa. Zadaniem tego stropu jest przenoszenie obciążeń na pionowe elementy nośne, w tym na słupy lub ściany. Na górnej powierzchni układana jest zwykle podłoga. Z kolei ich dolną część stanowi sufit. Stropy mogą być wykonane z różnych materiałów, w tym z drewna. Strop drewniany jest lekki i budowany z wykorzystaniem metody „na sucho”. Przy jego wykonaniu nie ma potrzeby używania ciężkiego sprzętu. Najczęściej decyzja o zastosowaniu go w projekcie domu jednorodzinnego pada wówczas, gdy sam budynek ma konstrukcję drewnianą, choć nie jest to absolutnie konieczne. Nic właściwie nie stoi na przeszkodzie, aby zastosować strop drewniany w domach murowanych. Dlaczego właśnie drewno jest jednym z materiałów, z których robi się stropy? Najpewniej z tego powodu, że jest to rozwiązanie uniwersalne, łatwe w obróbce, a do tego będzie Ci służyło przez lata, jeśli zostanie odpowiednio zabezpieczone przed wilgocią i szkodliwym wpływem czynników zewnętrznych. Stropy drewniane pięknie wyglądają, nawet jeśli zachowa się je w naturalnej wersji. Projekty domów ze stropem drewnianym – kto powinien się na nie zdecydować? W jakim przypadku zastosowanie znajdzie strop drewniany? Projekt domu murowanego wbrew pozorom również może zakładać wykonanie właśnie takiego rozwiązania. Strop drewniany w domu murowanym jest lekką konstrukcją, którą da się szybko stworzyć. Jeśli więc zależy ci na czasie, zastanów się nad możliwością skorzystania z takiego rozwiązania. Najczęściej stropy drewniane belkowe stosowane są w przypadku obiektów drewnianych i murowanych oraz takich, które poddawane są gruntownym remontom i rozbudowie. Za to strop żebrowy to dobra propozycja w projektach domów szkieletowych. Jeśli taki budujesz, wybierz drewniany strop żebrowy. Z kolei strop belkowo-żebrowy nadaje się do obiektów drewnianych i murowanych z nieużytkowym poddaszem. Jakie są najpopularniejsze rodzaje stropów w domach jednorodzinnych? Strop drewniany – rodzaje Istnieje kilka rodzajów stropów drewnianych, które możesz wykorzystać w swoim domu. Wśród nich należy wymienić: strop belkowy drewniany, strop drewniany kasetonowy, strop drewniany żebrowy, strop drewniany belkowo-żebrowy Tradycyjnym typem stropu drewnianego jest strop belkowy, bardzo często stosowany przy budowie domów jednorodzinnych, w tym przy wykonywaniu projektów domów z drewna. Belki w przypadku tego rozwiązania są układane równolegle względem siebie i najczęściej ich rozstaw wynosi 60-80 cm. Belka stropowa ma zwykle 8-20 cm szerokości, 20-40 cm wysokości oraz do 15 m długości. Opiera się na ścianach nośnych i może być wykonana z wielu różnych materiałów – pomimo nazwy „strop drewniany”. Wykorzystywane są przy tym belki: z litego drewna – najczęściej wtedy, gdy mają być one widoczne z pomieszczeń dolnych; prefabrykowane – są robione wówczas z płyty OSB lub drewna klejonego. W obu przypadkach nie powinno się robić danego traktu stropu o większej długości niż 5 m, ponieważ naturalnie drewno lite, płyty OSB i drewno klejone będą się uginać pod ciężarem. Jeśli chcesz zwiększyć rozpiętość belkowego stropu drewnianego, powinieneś wykorzystać do tego celu stalowe lub drewniane podciągi oraz słupy podporowe. Poszycie stropu belkowego można pozostawić w wersji naturalnej, wykonanej z desek, dzięki czemu powstaje strop drewniany deskowany albo też od spodu montowany jest sufit podwieszany, osłaniający poszczególne elementy konstrukcyjne tej części obiektu. Strop drewniany kasetonowy właściwie nie jest już wykorzystywany w nowym budownictwie, ale można go jeszcze zobaczyć w budynkach zabytkowych. Konstrukcja nośna tego rozwiązania jest taka sama jak stropu belkowego. Między profilowane belki nośne wstawiane są jednak odcinki tzw. belek pustych, które robione są z bali drewnianych profilowanych jak belki nośne. Strop drewniany żebrowy to rzadziej stosowana konstrukcja, jeśli chodzi o stropy drewniane. Wykorzystuje się w niej gęsto rozmieszczone żebra z drewna litego. Od góry tworzy się wówczas przewiązki oraz połączenia z płyt OSB. Żebra montowane są tak, by rozstaw belek wynosił 30-60 cm. One same zaś wykonane są z drewna litego i mają 3-4,5 cm grubości oraz 20-25 cm szerokości. Połączeniem konstrukcji w postaci stropu belkowego i żebrowego jest drewniany strop belkowo-żebrowy. Belka stropowa pełni funkcję wspornika podpierającego żebra, choć można je podeprzeć również metalowymi wspornikami. Dzięki wykonaniu stropu drewnianego belkowo-żebrowego zdecydowanie oszczędza się materiał, ale budowa takiego stropu jest pracochłonna, wymaga doświadczenia oraz znajomości skomplikowanej konstrukcji. Strop drewniany – konstrukcja Jeśli wybierasz do budowy swojego domu lekki, drewniany strop, powinieneś mieć świadomość, że w jego konstrukcji z pewnością znajdą się belki nośne i poszycie, które odpowiada za przeniesienie obciążeń użytkowych z podłogi na belki stropowe. Te ostatnie przenoszą obciążenia na elementy nośne – słupy i ściany. Niewykluczone, że konstrukcja stropu drewnianego będzie wykorzystywać belki stropowe, które przeniosą obciążenia przynajmniej częściowo na podciągi i dźwigary, a dopiero z nich na podpory. Strop drewniany najczęściej wykonywany jest jako strop poddasza lub strop między dwoma kondygnacjami w budynku jednorodzinnym. Strop drewniany – warstwy Cały strop drewniany złożony jest z trzech warstw: konstrukcji nośnej, podłogi, sufitu. Patrząc od góry, najpierw mamy wykończeniową warstwę podłogową, na przykład panele czy parkiet, następnie jastrych z cementu, wygłuszającą, izolującą akustycznie płytę mineralną, płytę OSB, drewniane belki stropowe, łaty drewniane oraz lekki sufit, który może, ale nie musi być stosowany. Belki drewniane mogą być wystarczającym, estetycznym wykończeniem sufitu, który wpisuje się doskonale we wnętrza na przykład w stylu skandynawskim. Jeśli jednak strop drewniany ma być osłonięty od dołu, najczęściej do tego celu wykorzystuje się płyty gipsowo-kartonowe. Jakiej wielkości strop drewniany można wykonać? Wymiary zależą od rozstawu osiowych belek stropowych i od obciążeń, jakim ma być poddawany taki strop. Belki można rozstawić w odległości 60-90 cm od siebie. Ich wymiary w stropach drewnianych wynoszą od 8/15 do 19/28 cm. Belki drewniane – jak wybrać belki drewniane na strop? Strop drewniany – przekrój W przekroju typowego stropu drewnianego znajdują się: płyta gipsowo-kartonowa od dołu, wykonana jako gotowy do malowania sufit niższego pomieszczenia; łata drewniana; folia paroizolacyjna; belki stropowe z drewna o odpowiedniej jakości i wytrzymałości; wełna mineralna jako warstwa izolacyjna; płyta OSB; mineralna płyta wygłuszająca, jako izolacja akustyczna; jastrych cementowy pływający – jako jeden z elementów wykańczających do podłogi strychu. Strop drewniany – rozstaw belek Rozstaw belek przy budowaniu stropu drewnianego może być różny. Najczęściej ma rozpiętość sięgającą 5-6 m. Belki mają zaś grubość około 40 mm, dzięki czemu zapewniają pożądaną sztywność całej konstrukcji. Wysokość belek może być różna, ponieważ uzależniona jest od ich rozstawu, rozpiętości stropu i rodzaju wykorzystywanego materiału konstrukcyjnego. Jeśli belki w suficie drewnianym mają być nieosłonięte podsufitką z płyt gipsowych lub z boazerii drewnianej, najczęściej stosuje się rozstaw co 40 lub 60 cm. Strop drewniany – cena Koszty wykonania stropu drewnianego nie muszą być wysokie, choć z drugiej strony z pewnością nie należy oszczędzać na przykład na jakości rozwiązań. Cena wykonania stropu belkowego o rozpiętości 100 mkw., gdzie co 60 cm umieszczane są belki, wynosi około 25 000 zł, do czego należy doliczyć jeszcze średnio 3-5 tys. zł kosztów robocizny. Cena materiałów i robocizny zmienia się w zależności od tego, jaki strop drewniany wybierzesz do swojego domu. Koszty prezentują się następująco: Tradycyjny strop belkowy o rozpiętości 6 m, 18-25 cm grubości i masie 25-40 kg/m2 – od 70 do 120 zł za mkw. Za materiał zapłacisz w granicach 50-90 zł za mkw., a za robociznę – 20-30 zł za mkw. Strop żebrowy o rozpiętości maksymalnej 6 m, grubości 15 cm i wadze 25-40 kg – średnio 85-130 zł za mkw., w tym 60-100 zł za mkw. materiału oraz 20-35 zł za mkw. robocizny. Strop belkowo-żebrowy o rozpiętości 6 m, grubości 15 cm, wadze w granicach 25 kg na mkw. – 80-140 zł za mkw., w tym za materiał średnio 80 zł za mkw. oraz za robociznę średnio 30 zł za mkw. Ile kosztuje budowa stropu w 2022 r. i które rozwiązanie jest najtańsze? Jaki materiał na strop drewniany będzie najlepszy? Wypełnieniem dla lekkiego stropu drewnianego mogą być zarówno stropowe płyty OSB, jak i belki stropowe drewniane 5 m bądź deski. Jeśli wybór padnie na drewno lite, belki stropowe drewniane najprawdopodobniej wykonane będą z drewna sosnowego albo świerkowego. Powinny być one odporne i wytrzymałe na ścinanie, ściskanie, zginanie, docisk miejscowy oraz rozciąganie. Od wybranego drewna należy oczekiwać odpowiedniej klasy wytrzymałościowej. Jakie belki będą odpowiednie na drewniany strop? Wilgotność tarcicy konstrukcyjnej nie powinna być większa niż 18 proc. w przypadku elementów obudowanych i nie większa niż 23 proc. dla elementów, które nie są przeznaczone do obudowania. Jeśli wykonany ma być strop żebrowy z drewna, to każde żebro może być zrobione z: drewna klejonego, drewna litego impregnowanego ciśnieniowo, drewnopochodnego materiału kompozytowego, drewniano-stalowych dwuteowników. Na górne poszycie stropu można wykorzystywać płyty OSB. Na strop drewniany w tym charakterze nadają się też płyty wiórowe, sklejki czy też deski. Dolne poszycie wykonane jest na ogół z płyt gipsowo-kartonowych. Strop belkowy robiony jest z drewnianych belek wykonanych z drewna litego bądź drewna klejonego. Strop drewniany – jak wykonać i co warto o nim wiedzieć? Teraz, kiedy wiesz już, jak wygląda strop drewniany, powinieneś dowiedzieć się, jak wykonać go krok po kroku w domu parterowym lub piętrowym. W zależności od tego, czy ma on pełnić funkcję podłogi na przykład poddasza użytkowego lub piętra, czy też nie będzie na co dzień wykorzystywany (np. w domach parterowych, które mają nieużytkowe poddasze), wymagania dotyczące jego wykonania będą nieco inne. Jak zrobić strop drewniany? Pierwszym krokiem prowadzącym do tego celu jest wybór odpowiedniego surowca. Wilgotność drewna w konstrukcji stropu nie powinna przekraczać 18 proc. Do jego wykonania potrzebujesz belek o przekroju od 8-15 cm do 19-28 cm, a optymalne proporcje wynoszą 5:7. Najczęściej rozmieszcza się je co 60 cm. Belki stropu w budynkach murowanych ze stropem drewnianym osadza się w gniazdach tworzonych w ścianach. Ich górna powierzchnia i czoło powinny być odsunięte od muru na odległość 2 cm, co pozwoli na zabezpieczenie ich przed niszczeniem z uwagi na wpływ czynników biologicznych. Końcowa część belki w gnieździe powinna być wpierw zaizolowana papą. Belki trzeba osadzić, najlepiej z wykorzystaniem warstwy zaprawy, tak aby równomiernie przenosiły obciążenia na mur, a stamtąd na fundamenty. Stalowe kotwy służą do połączenia belek z murem. Inaczej jest, gdy strop drewniany wykonywany jest w domu o drewnianej konstrukcji. W takim przypadku belki należy rozmieścić w odległości 30-60 cm. Ich grubość wyniesie około 5 cm, a wysokość 14-28 cm. Pomiędzy sąsiadującymi belkami nośnymi stropów drewnianych wykonuje się wzmocnienia w postaci przewiązek lub montuje się dwie belki pod ściany nośne i działowe. Belki stropowe osadza się na wręb lub z użyciem stalowych złączy ciesielskich. Jeśli pojawia się potrzeba wkomponowania np. schodów czy kominów w strop drewniany, konieczne jest skracanie i przycinanie belek drewnianych. Wówczas należy przymocować belkę wymianową, by przenieść obciążenia na sąsiednie elementy. Mocowanie odbywa się z wykorzystaniem jarzma, które przytwierdzane jest do belek pełnych i skróconych. Poprawnie wykonany strop drewniany musi uwzględniać dodatkowe warstwy izolacyjne – akustyczną oraz termiczną. Zabezpieczeniem przed drganiami stropu może być warstwa suchego jastrychu lub piasku. Jak ocieplić strop drewniany? Bardzo ważne jest właściwe ocieplenie stropu drewnianego, najczęściej z wykorzystaniem wełny skalnej lub szklanej. Jaka wełna na strop drewniany będzie lepsza? Jeśli nad stropem jest poddasze nieużytkowe, można wykorzystać tańszą wełnę skalną w strzępkach. W przeciwnym wypadku warto sprawdzić, czy wełna skalna nie obciąży zanadto stropu. Ma ona większą masę niż wełna mineralna szklana. Zanim jednak strop drewniany można będzie ocieplić, trzeba wykonać inne prace. Izolację układa się między belkami, zaczynając od folii paroizolacyjnej. Dopiero później przychodzi czas na odpowiednio grubą warstwę wełny mineralnej, a pomiędzy nią a deskami należy pozostawić przestrzeń na cyrkulację powietrza, która powinna mieć grubość minimum 5 cm i więcej. Na wełnę warto nałożyć folię wiatroizolacyjną, by zapobiec jej pyleniu, oraz ruszt drewniany, do którego przybita zostanie później drewniana podłoga. Jak wygłuszyć strop drewniany? Drewniane stropy niestety nie mają zbyt dobrych właściwości akustycznych. Oznacza to, że w pomieszczeniach podzielonych takim stropem dźwięki łatwo będą się rozchodzić. Dlatego warto jest pomyśleć o dodatkowej izolacji akustycznej stropu drewnianego. Jak go wyciszyć? Pomiędzy belkami stropowymi można ułożyć izolację z wykorzystaniem wełny mineralnej. Przed przybiciem desek podłogowych można również na belkach położyć paski pianki albo filcu o grubości 1 cm, co dodatkowo wyciszy strop drewniany. Dobrym rozwiązaniem jest zastosowanie posadzki pływającej o dobrze dobranym, możliwie wysokim ciężarze – zabezpieczy ona pomieszczenia przed hałasem. Posadzka może być wykonana z wielkowymiarowych elementów drewnianych lub drewnopochodnych, jak panele czy deski klejone warstwowo. Do tego powinna być dobrze zaizolowana od ścian. Można również dociążyć strop wykonany z belek drewnianych poprzez wykorzystanie płytek betonowych lub kamiennych, które rozkłada się lub nakleja. W tradycyjnych konstrukcjach domów drewnianych ze stropem drewnianym do wyciszenia wykorzystywano tzw. polepę. Strop drewniany z polepą ma ciężkie wypełnienie w swoim wnętrzu. Niestety mocno obciąża ona mury i fundamenty budynku. Jak wzmocnić strop drewniany? Jeśli strop drewniany ma znieść większe obciążenia, np. ścianek działowych czy podłóg na wylewkach, potrzebuje dodatkowego wzmocnienia. Ile wytrzyma drewniany strop? Wszystko zależy od tego, jakie belki nośne były wykorzystane do jego budowy oraz czy konstrukcja została wykonana z dbałością o jakość. Lekka wylewka na strop drewniany nie będzie go obciążała. Zaleca się stosowanie przy tym podłogi pływającej. Jeśli belki nośne stropu drewnianego nie są zniszczone, można go wzmocnić poprzez zastosowanie dodatkowej płyty nośnej, która doprowadzi do usztywnienia już istniejącej konstrukcji. Zapewni ona bardziej równomierny rozkład obciążenia stropu i przeniesienia go na ściany i fundamenty. Można wykorzystać przy tym cienkowarstwową płytę żelbetową, która powinna być zamontowana na belkach nośnych oczyszczonych z poprzednio ułożonych na nich warstw. Na nich układany jest szalunek tracony z użyciem specjalnych blach profilowanych. Kolejnym krokiem prowadzącym do wzmocnienia konstrukcji stropu drewnianego z użyciem płyty nośnej jest zamocowanie kotew, które będą spinać belki z płytą żelbetową, łącząc ze sobą stare i nowe elementy konstrukcji. Później trzeba też ułożyć zbrojenie i zabetonować powierzchnię na kilka centymetrów. Strop drewniany czy betonowy – która konstrukcja domu będzie lepsza? Domy drewniane czy murowane mogą mieć zarówno strop betonowy, jak i drewniany. Oba rozwiązania mają swoje zalety, ale nie są wolne od wad. Co zatem wybrać: strop betonowy czy drewniany? Kiedy lepiej będzie postawić na strop drewniany, a kiedy betonowy? Który będzie tańszy i łatwiejszy do wykonania? Sprawdź to w poniższej tabeli: Cechy Strop drewniany Strop betonowy Materiał wykonania Podłużne belki drewniane Żelbetowe belki i pustaki lub beton Ciężar Mały Duży Czas wykonania Krótki Długi Nośność Ograniczona Duża Rozpiętość Ograniczona do 5-6 m Maksymalnie nawet 20 m Estetyka Duża Dyskusyjna Możliwość budowania ścianek działowych Wymaga wzmocnienia stropu Możliwa Akustyka Niewielka Duża Zagrożenie pożarem Duże Małe Żywotność Nieduża, choć można ją wydłużyć przez odpowiednie zabezpieczenie drewna Duża Koszty wykonania Niskie Wysokie Szkieletowa a murowana konstrukcja domu – porównanie Strop drewniany – czy warto się na niego zdecydować? Zastanawiasz się, czy w twoim przypadku strop drewniany będzie właściwym wyborem? Opinie o nim są podzielone. Do jego głównych zalet zalicza się niewielką masę, prostotę wykonania oraz to, że pięknie wygląda, o ile zostanie starannie wykonany i ładnie wykończony. Stropy drewniane są uniwersalne w użyciu, dlatego nadają się do zastosowania nie tylko w budynkach drewnianych, lecz także murowanych. Łatwo je zmieniać lub przebudowywać, kiedy pojawi się taka potrzeba. Natomiast trzeba brać też pod uwagę to, że stropy z drewna nie są całkowicie pozbawione wad. Drewno jest materiałem łatwopalnym, dlatego bez odpowiedniego zabezpieczenia również strop nie będzie odporny na ogień i może sprzyjać rozprzestrzenianiu się ewentualnego pożaru. Stropy drewniane wykazują niższą wytrzymałość na obciążenia niż te wykonane z betonu i mają nieco gorsze właściwości akustyczne, dlatego należy je dodatkowo wygłuszać dla zachowania komfortu mieszkania. Konieczne jest zabezpieczenie drewnianych elementów stropu przed szkodliwym działaniem czynników biologicznych – grzybów, pleśni i owadów. Pamiętaj też, że w razie zmian poziomu wilgotności powietrza i warunków termicznych strop drewniany będzie pracował. Co jeszcze warto wiedzieć przed wyborem stropu drewnianego w projekcie domu? Decyzja o stworzeniu stropu drewnianego zakłada naturalnie wykonanie odpowiednich otworów na schody prowadzące na strych czy poddasze, a czasami także komina. Przejście komina przez strop drewniany wymaga odpowiednich wzmocnień poprzecznych przy belkach ciętych z belkami pełnymi. Jeśli strop drewniany ma dzielić poddasze użytkowe i parter, wówczas musi być wzmocniony, aby możliwe było podzielenie go lekkimi ściankami działowymi szkieletowymi. Natomiast nie ma takiej konieczności przy stropie drewnianym przy poddaszu nieużytkowym. Sufit podwieszany można z powodzeniem wykonać pod stropem drewnianym, jeśli deski i belki mają być niewidoczne z pomieszczenia. Do tego celu wykorzystasz płyty gipsowo-kartonowe, które po zaszpachlowaniu łączeń są gotowe do pomalowania na wybrany kolor. Czy można wykonać ogrzewanie podłogowe na stropie drewnianym? Nie jest to zbyt dobrym pomysłem, ponieważ podkład i pokrycie podłogowe, wykonywane najczęściej z płyt OSB lub desek, mają duży opór cieplny. Ciepło wytworzone w instalacji ogrzewania podłogowego z trudem będzie przenikało przez wszystkie takie warstwy. Co to są legary? Rodzaje i wymiary legarów drewnianych Pierwsze dzielą wnętrze na każdej kondygnacji domu, drugie są wykończeniem spodu stropu. Łączy je to, że mogą być wykończone w podobny ścian Odizolowanie akustyczne pomieszczeń to jedno z zadań ścian działowych. Ich izolacyjność jest określona wskaźnikiem RA1, który dla ścian działowych w standardzie podstawowym wynosi 30 dB, a w standardzie podwyższonym - 40 dB. Jedynie ściany oddzielające pomieszczenia sanitarne i techniczne powinny mieć lepszą izolacyjność - odpowiednio 35 i 45 dB. Dobrze izolują materiały o dużej gęstości (beton, bloczki silikatowe, cegła pełna) lub o budowie włóknistej (np. wełna mineralna). Ściany murowane już przy grubości 9-10 cm (z tynkiem) zapewniają dobre wyciszenie, jeśli wykona się je z bloczków silikatowych albo pełnych cegieł ceramicznych. Bardzo dobre są ściany 15-centymetrowe, ale ze względu na ciężar (ponad 250 kg/m2) stosuje się je tylko na parterze domów niepodpiwniczonych. Najlepszy sposób na poprawienie izolacyjności akustycznej ścian murowanych to obłożenie ich wełną mineralną, osłoniętą płytami g-k na ruszcie stalowym. Ściany z płyt g-k wypełnione wełną mineralną najczęściej projektuje się na poddaszach (aby zminimalizować obciążenie stropu) lub w domach drewnianych. Izolacyjność standardowej ściany obłożonej z każdej strony pojedynczymi płytami g-k można poprawić, stosując podwójną konstrukcję nośną i dwie płyty g-k z każdej Ci zaplanować budowę Twojego domu!Boazeria Okładzina ścienna lub sufitowa z elementów drewnianych i drewnopochodnych, łączonych na wpust i wypust lub obce pióro. Do niedawna bardzo popularna, obecnie zastępowana płytami przesuwne Mają skrzydło przesuwające się po prowadnicach umieszczonych zwykle na górze otworu drzwiowego. Skrzydło drzwi przesuwnych może się chować w ścianie lub przesuwać na nią. Chowanie konstrukcji i skrzydła drzwi przesuwnych wewnątrz murowanej ściany jest trudne i pracochłonne. Dużo prostsze jest przymocowanie całej konstrukcji do murowanej ściany działowej i przykrycie jej ścianką osłonową z płyt skrzydła. Drzwi mogą być: - zamykane jednostronnie - gdy miejsce na wsuwanie skrzydła znajduje się tylko po jednej stronie otworu (np. gdy z drugiej jest narożnik pomieszczenia lub inna przeszkoda). Drzwi jednostronne mogą być pojedyncze albo dwuskrzydłowe rozsuwane teleskopowo (wymaga to zamontowania szyny dwutorowej); - zamykane dwustronnie - jeśli po obu stronach otworu jest dość miejsca na schowanie skrzydeł; - składane - łamane, harmonijkowe - mają skrzydło składające się z 2, 3 lub 4 części połączonych zawiasami. Potrzebują mniej miejsca niż drzwi przesuwne; po bokach otworu nie jest bowiem potrzebne miejsce na przesuwne stosuje się zazwyczaj wtedy, kiedy szerokość otworu przekracza wymiary typowych skrzydeł drzwiowych (czyli ma powyżej 90 cm) albo gdy zwykłe drzwi utrudniają aranżację wewnętrzne Oprócz tego, że zamykają pomieszczenia, czyli izolują je akustycznie i optycznie, mogą też doświetlać korytarz (drzwi z przeszkleniem).Budowa drzwi. Główne elementy drzwi to ościeżnica i skrzydło: - ościeżnica - zazwyczaj jest z tego samego materiału co drzwi i razem z nimi się ją kupuje. Standardowa szerokość ościeżnic to 9,5 cm, ale dostępne są też ościeżnice regulowane, których szerokość można dopasować do ścian grubości od 7 do 11 cm. Przed montażem ościeżnic trzeba przygotować miejsce ich osadzenia. W ścianach murowanych trzeba wyrównać brzegi ościeża, w ścianach z płyt gipsowo-kartonowych po obu stronach otworu drzwiowego montuje się dodatkowe słupy z profili stalowych i mocuje je do stropu oraz podłogi. Poziomą część ościeżnicy robi się z profilu stalowego i mocuje do obu słupów; - skrzydło drzwi - najpopularniejsza szerokość skrzydeł to 80 lub 90 cm. Można też zamówić nietypowe na wymiar. Skrzydło może mieć konstrukcję płytową, płycinową albo płytowo-płycinową. Drzwi płytowe mają zwykle ramę z dwóch lub trzech pionowych i kilku poziomych elementów z drewna lub płyt drewnopochodnych, obłożoną po obu stronach twardymi płytami wiórowymi, pilśniowymi, z tworzyw sztucznych, włókna szklanego, blachą lub wodoodporną sklejką. Drzwi płytowe mogą być gładkie lub profilowane (wtedy wyglądają jak płycinowe). Przestrzeń pomiędzy ramiakiem a płytami wypełnia się kartonem, konstrukcją typu plaster miodu lub płytami pilśniowymi. Drzwi płycinowe to rama z krawędziaków, wewnątrz której często znajduje się materiał wypełniający, obłożona płytami lub deskami. Zwykle płaszczyzna ramy podzielona jest na mniejsze części pionowymi i poziomymi słupkami, a przestrzenie pomiędzy nimi wypełnione elementami wykonanymi z desek, sklejki, profilowanej twardej wodoodpornej płyty wiórowej HDF lub szkła. Drzwi płytowo-płycinowe to połączenie obu poprzednich konstrukcji; skrzydło wygląda jak płycinowe, a zbudowane jest jak Najbardziej popularne są drzwi z drewna i materiałów drewnopochodnych: - drewno. Stosuje się drewno lite lub klejone warstwowo - bardziej wytrzymałe i odporniejsze na paczenie. Drzwi drewniane można kupić wykończone (np. lakierowane) albo tylko wstępnie przygotowane do wykańczania (zaimpregnowane); - płyty drewnopochodne. Do produkcji drzwi raczej nie używa się już popularnych w latach 70. płyt wiórowych i zwykłych płyt pilśniowych. Zamiast tego stosuje się nowocześniejsze płyty MDF (pilśniowe, o średniej gęstości, wytwarzane z włókien sosnowych lub świerkowych) albo HDF (twarde płyty pilśniowe, wytwarzane ze zrębków drewna, żywicy i wosku; mają bardzo dużą gęstość - prawie o połowę większą niż lite drewno - dzięki temu nie paczą się, nie kurczą i nie pękają pod wpływem zmian wilgotności). Płyty mogą być gładkie lub tłoczone. Wykańczane są fabrycznie przez oklejenie fornirem lub laminatem imitującym drewno. Mogą też być otwierania. Przy kupowaniu drzwi wewnętrznych trzeba pamiętać, że w zależności od kierunku otwierania mogą być one: - prawe - gdy otwierają się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara; zawiasy widoczne są po prawej stronie skrzydła; - lewe - mają skrzydło otwierające się zgodnie z ruchem wskazówek zegara; zawiasy widoczne są po lewej stronie skrzydła. Nie ma to znaczenia, gdy są to drzwi przesuwne, których każde skrzydło można tak zamontować, by otwierało się w lewo lub to kosztuje: - Proste drzwi z płyty - od 200 zł - Drzwi ze skrzydłem ze szkła - od 2000 zł - Drzwi dwuskrzydłowe - od 2700 złJeśli zmieniamy kierunek otwierania drzwi na inny niż w projekcie, musimy pamiętać, by umieścić włączniki światła w dogodnym miejscu - tak, by nie trzeba było do nich sięgać za Ceramiczna okładzina ścienna, przeznaczona do układania na ścianach wewnątrz pomieszczeń, powszechnie stosowana do wykańczania ścian łazienek. Płytki glazury produkowane są z mieszaniny gliny, krzemionki i barwników, poddawanej wypalaniu w wysokiej temperaturze i szkliwionych. Dostępne w najróżniejszych wymiarach, wzorach i kolorach, zwykle wraz z elementami uzupełniającymi - dekorami. Producenci glazury zazwyczaj oferują ją w zestawach z dopasowanymi kolorystycznie płytkami podłogowymi - i wyłączniki Osprzęt w instalacji elektrycznej. Montuje się je po wykończeniu ścian w puszkach, do których doprowadzone są kable elektryczne. W sklepach można kupić gniazdka i włączniki różnych rodzajów i odmian, standardowe lub z dodatkowymi udogodnieniami, o bardzo zróżnicowanym wzornictwie - od bardzo prostych do ozdobnych; do pomieszczeń suchych i wilgotnych, na- lub podtynkowe, a także do montowania w specjalnych listwach lub kanałach akustyczna Aby pomiędzy poszczególnymi pomieszczeniami nie przenikał hałas, trzeba do zbudowania dzielących ich ścian wybrać materiały, które zapewnią właściwą izolację akustyczną. Izolacyjność akustyczną ścian określa się liczbą decybeli, jaką może ona wytłumić. W odniesieniu do wnętrza domu, określa się ją wskaźnikiem RA1. Ściana tym lepiej tłumi hałas, im wyższy jest ten wskaźnik. Na ogół wystarczające wyciszenie zapewniają ściany działowe grubości 8 cm, zbudowane z materiałów pełnych. Jeśli w domu potrzebne są specjalnie wyciszone pomieszczenia, trzeba je wydzielić ściankami, które będą tłumić hałas na poziomie powyżej 45 dB. Takie właściwości mają na przykład ściany z bloczków silikatowych grubości 12 cm, pokryte obustronnie tynkiem cementowo-wapiennym albo lekkie ściany szkieletowe, wypełnione wełną mineralną i pokryte z każdej strony dwoma warstwami płyt g-k. Do wyciszenia istniejącej ściany murowanej najlepiej użyć wełny mineralnej (4 cm), osłoniętej płytami g-k. Uwaga! Lepiej nie próbować wyciszać ścian przez przyklejenie samych płyt g-k - może przynieść to odwrotny elektryczna Obwody doprowadzające prąd do oświetlenia, gniazdek i urządzeń zasilanych bezpośrednio. Im więcej jest obwodów, tym wygodniejsza w użytkowaniu i bezpieczniejsza jest instalacja - awaria urządzenia podłączonego do jednego obwodu nie powoduje wyłączenia pozostałych. Liczba obwodów zależy od rodzaju i liczby odbiorników. Część żyrandoli i kinkietów (czyli tzw. opraw oświetleniowych) podłącza się do instalacji na stałe. Podobnie postępuje się z takimi urządzeniami jak pompa pompa studzienna, kuchenka elektryczna, piec akumulacyjny czy centralka alarmowa. Inne odbiorniki mogą być zasilane z gniazd wtyczkowych. Są też takie urządzenia, które są zainstalowane na stałe, ale mają automatykę, którą dodatkowo trzeba zasilać z gniazda (takim urządzeniem jest np. elektryczny podgrzewacz wody). Doprowadzenia odrębnego obwodu wymaga każde urządzenie, którego moc przekracza 2 kW. Pojedynczy obwód oświetleniowy powinien zawierać nie więcej niż 20 punktów oświetleniowych (żyrandoli, kinkietów), a obwód gniazdkowy - nie więcej niż 10 instalacyjne trzeba układać wzdłuż linii prostych, równoległych do krawędzi ścian - nigdy po skosie. Takie ułożenie instalacji umożliwia odtworzenie jej przebiegu na podstawie rozmieszczenia puszek, i Sposób na ostateczne wykończenie ściany przez pokrycie jej farbą. Wybierając farbę, należy zwrócić uwagę na rodzaj pomieszczenia i pomieszczenia. Do różnych rodzajów pomieszczeń dostosowane są inne farby. W każdym domu są bowiem miejsca, gdzie ścianę łatwiej zabrudzić lub uszkodzić, albo takie, gdzie ważna jest odporność ściany na wilgoć, podwyższoną temperaturę czy częste zmywanie na podłoża. Nowe ściany można pomalować każdą farbą, pasującą do danego typu podłoża. Trzeba tylko pamiętać, żeby tynki na ścianach murowanych były wysezonowane, a ściany z płyt g-k - wyspoinowane, przeszlifowane i zagruntowane. Trudniej jest malować stare ściany; trzeba najpierw sprawdzić przyczepność wszystkich wcześniej nakładanych warstw, ewentualnie usunąć je, wyrównać ubytki i wygładzić farby. Do malowania ścian wewnętrznych stosuje się przede wszystkim różne rodzaje farb wodnych: emulsyjne (trwałe, odporne na ścieranie, zmywalne), silikatowe i silikonowe (polecane do pomieszczeń mokrych) oraz wapienne (rzadziej obecnie stosowane, bo niezbyt trwałe i pylące).Meblościanki Zazwyczaj są to wysokie regały z licznymi półkami i szafkami. Jeśli nie ustawi się ich pod ścianą, ale w środku pomieszczenia, będą pełnić funkcję prowizorycznej ściany działowej. Jest to praktyczne rozwiązanie, szczególnie do małych pomieszczeń, ponieważ meblościanki - oprócz tego, że dzielą wnętrze na mniejsze części - są schowkiem na wiele przedmiotów. Ich podstawowa zaleta to właśnie użyteczność oraz łatwość demontażu i przesuwania w inne miejsce. Słabo izolują akustycznie. Można je zamówić u stolarza lub kupić Są to belki nad otworami drzwiowymi, na których opiera się górna część ściany. Ich nazwa bierze się stąd, że w drzwiach znajdują się nad progiem. Nadproża przenoszą ciężar ścian nad otworami. Wykonuje się je z różnych materiałów, mogą mieć różne konstrukcje i różną rozpiętość - rozwiązania konstrukcyjne dobiera się stosownie do rodzaju i budowy ściany, w której wykonywany jest otwór, a także do jego szerokości. Najpopularniejsze i najczęściej obecnie wykonywane są nadproża ścienne Materiały służące do ostatecznego wykańczania ścian wewnętrznych. Są to przede wszystkim: glazura, tapety oraz boazeria (zarówno tradycyjna, drewniana, jak i z paneli z PVC). Ściany wewnątrz domu można też obłożyć: - korkiem - jest przyjemny w dotyku, nie przyciąga kurzu, jest odporny na wilgoć i na ścieranie. Dostępny w niewielkiej liczbie wzorów. Płyty korkowe mogą być impregnowane woskiem albo pomalowane transparentnymi farbami akrylowymi; - kamieniem - jest efektowny oraz odporny na uszkodzenia, ale zimny w dotyku, ciężki i drogi. Poza tym wymaga ostrożnego obchodzenia się z chemikaliami zawierającymi kwasy (nawet tymi w popularnych środkach czyszczących), bo mogą zniszczyć nawet najbardziej odporne kamienie. Podobne właściwości mają też tańsze od kamienia naturalnego okładziny z konglomeratów kamiennych; - blachą - kosztowne rozwiązanie do awangardowych wnętrz. Nadaje wnętrzu sterylny charakter, ale powierzchnie nią wykończone wymagają niemal nieustannego Dobrze rozplanowane zapewnia przede wszystkim wygodę, ale może też stać się elementem dekoracji wnętrza. Przed przystąpieniem do montowania instalacji elektrycznej oraz opraw oświetleniowych trzeba więc rozplanować urządzenie całego domu - tylko w ten sposób uda się umieścić lampy w takich miejscach, by dobrze służyły tym obydwu celom. Wewnątrz domu warto zastosować trzy rodzaje oświetlenia: - ogólne - jego zadaniem jest zapewnienie równomiernego oświetlenia całego pomieszczenia i dostarczenie podstawowej wymaganej ilości światła (kilka opraw w różnych częściach sufitu i kinkiety o niezbyt silnym świetle); - miejscowe - do doświetlenia miejsc, w których się pracuje, czyta, pisze, je itd. (np. lampa nad stołem, kinkiety dające rozproszone światło w kąciku wypoczynkowym i jasne - w kąciku do czytania). Światło skierowane na miejsce pracy powinno padać na nie tak, żeby osoba pracująca nie zasłaniała go sobą; - dekoracyjne - którym można akcentować wybrane detale architektoniczne, roślinność, obrazy, rzeźby i inne elementy, których urodę chcielibyśmy ścian Rodzaj ścian działowych zwykle zależy od konstrukcji domu. Do drewnianego domu szkieletowego stosuje się przeważnie ściany o konstrukcji szkieletowej (ściany z drewna albo ściany z płyt g-k). W domach murowanych zwykle buduje się ściany murowane (ale nawet w takim budynku można i warto zastosować lekkie ściany z płyt g-k, które nie stanowią dużego obciążenia dla stropu, łatwo je przesunąć w inne miejsce lub dodatkowo podzielić nimi pomieszczenie). Ciężar ściany działowej zależy od jej grubości i materiału, z którego została zbudowana. Różnice między poszczególnymi rozwiązaniami mogą być znaczne, na przykład 1 m2 ściany szkieletowej z pojedynczą okładziną z płyt g-k waży około 26 kg, a 1 m2 otynkowanej ściany grubości 15 cm z cegły dziurawki - aż 225 kg. Oczywiście ze względów akustycznych ściany o większym ciężarze są lepsze - im większa masa, tym większa izolacyjność. Są też bardziej odporne na uszkodzenia mechaniczne. Trzeba jednak pamiętać, że takie ściany znacznie obciążają stropy, które trzeba dodatkowo pod nie zbroić lub wzmacniać wykonanymi w ich grubości żelbetowymi żebrami, co powiększa koszty budowano tylko ściany pełne, całkowicie rozdzielające pomieszczenia. Obecnie modne są ściany niepełne, ażurowe, wydzielające fragmenty wnętrz, takie, które nie zamykają całkowicie tynk Są to płyty gipsowo-kartonowe lub gipsowo-włóknowe, które przykleja się do ścian zaprawą gipsową lub przykręca do rusztu stalowego. Suche tynki przyspieszają roboty wykończeniowe w nowych domach (używa się do nich tylko znikomych ilości "mokrych" materiałów), znakomicie nadają się też do wszelkich remontów i Płyty g-k z ułożonymi plackami zaprawy przykłada się do ściany i lekko uderzając przez łatę młotkiem gumowym, wyrównuje ich położenie w pionie i poziomie. Płyta nie może się opierać bezpośrednio na podłodze, dlatego przy ścianie układa się podkładki - małe kliny drewniane lub paski płyt. Na koniec spoinuje się i szlifuje połączenia płyt oraz wykańcza ściany w podobny sposób jak tynkami do rusztu. Stosuje się zazwyczaj wtedy, gdy ściany wymagają wygłuszenia wełną mineralną układaną między płytą a ścianą, lub jeśli z jakichś powodów nie można na nich ułożyć tynku na mokro - na przykład w domach o drewnianej konstrukcji szkieletowej czy na poddaszu. Najpierw do ściany przykręca się ruszt z metalowych profili, potem wypełnia przestrzeń między nimi wełną mineralną, a następnie mocuje to kosztuje: Okładzina z płyt g-k: - przyklejonych na zaprawę - ok. 400 zł/10 m2 - mocowanych do rusztu - ok. 500 zł/10 m2Wykańczanie wnętrz suchymi tynkami powinno się rozpoczynać dopiero po wykonaniu:- instalacji podtynkowych,- mokrych podkładów podłogowych,- tynków układanych na Stanowią wykończenie dolnej powierzchni stropu. Stropy drewniane wykańcza się od spodu deskami lub płytami gipsowo-kartonowymi. W stropach żelbetowych sufit to najczęściej pomalowany farbą tynk cementowo-wapienny lub tynk gipsowy; rzadziej- tynk cienkowarstwowy. Może też być to sufit podwieszony z płyt gipsowo-kartonowych lub gipsowo-włóknowych na ruszcie z profili stalowych. Wybór tynku. Zależy od materiału, z jakiego wykonano strop - ważna jest bowiem przyczepność zaprawy do podłoża: - gęstożebrowy z wypełnieniem z pustaków ceramicznych lub betonowych - albo tynk cementowo-wapienny (grubości do 2 cm) albo gipsowy (około 1 cm), jeśli spód stropu jest równy i gładki; - gęstożebrowy z wypełnieniem z pustaków ze styropianu (rzadko stosowany) - specjalna zaprawa klejowa i tynk cienkowarstwowy (jak w bezspoinowych systemach ociepleń); - monolityczny - jeśli spód stropu jest chropowaty, stosuje się tynk cementowo-wapienny lub gipsowy; można też pozostawić strop niewykończony od spodu (tzw. beton architektoniczny); - z płyt prefabrykowanych - zatarcie na skosach dachu Najłatwiej zrobić je z płyt gipsowo-kartonowych, które przykręca się do rusztu z metalowych profili, zamocowanego do krokwi za pomocą specjalnych wieszaków oraz przykręconego do ścian szczytowych, kolankowych i działowych. Coraz rzadziej stosuje się natomiast do mocowania płyt ruszt z łat drewnianych. We wszystkich miejscach ruszt powinien wyznaczać jedną równą płaszczyznę, a więc położenie każdego jego elementu musi być dokładnie sprawdzone. Dopiero do takich wypoziomowanych elementów mocuje się płyty. Rozstaw profili, czyli odległości między nimi, dostosowuje się do grubości i planowanego układu płyt oraz ewentualnie - do wymaganej ognioodporności obudowy. Skrajne profile, od których zaczyna się montaż, mogą być oddalone od brzegu płaszczyzny nie więcej niż o 10-15 cm. Odległość między profilami powinna wynosić maksymalnie: - 50 cm, jeśli płyty zostaną ułożone poprzecznie do elementów rusztu; - 40 cm, jeśli płyty zamocowane będą podłużnie do elementów podwieszane Sufity podwieszane zastępują tradycyjne tynki. Pozwalają zakryć niestarannie i niedokładnie wykonane stropy. Umożliwiają umieszczenie w suficie opraw oświetleniowych. Można też ukryć pod nimi przewody wentylacyjne czy klimatyzacyjne oraz podłączenia urządzeń sanitarnych do zbyt oddalonych pionów. W razie awarii taki sufit można zdemontować, a naprawa uszkodzonej instalacji jest znacznie prostsza niż wtedy, kiedy przewody biegną w stropie lub w murowanych Sufity takie wykonuje się z materiałów montowanych do specjalnych konstrukcji mocowanych (podwieszanych) do stropu. Najpopularniejsze są płyty gipsowo-kartonowe lub gipsowo-włóknowe mocowane do rusztu metalowego lub drewnianego. Sufity wykańcza się również różnego rodzaju kasetonami lub Płyty nie muszą przykrywać całej powierzchni stropu - sufit można wykończyć nimi tylko cześciowo, na przykład wokół obwodu pomieszczenia, można też z płyt uformować łuki czy skosy. Sufit może też być podwieszony w formie płachty z płyty gipsowo-kartonowej z nieosłoniętymi Jest to wygładzające wykończenie z gipsu szpachlowego, które układa się na położonym wcześniej tynku cementowym, cementowo-wapiennym lub gipsowo-wapiennym. Tynk ten musi być jednak równy, gdyż gładź - choć układa się ją w dwóch warstwach - jest dość cienka (łączna grubość dwóch warstw - ok. 2 mm). Po wyschnięciu i stwardnieniu zewnętrznej warstwy szlifuje się ją drobnoziarnistym papierem ściernym lub specjalną siateczką ścierną albo wygładza się na mokro pacą stalową aż do wyświecenia. Sztablatury polecane są do pomieszczeń, w których sama gładkość ścian ma stanowić efekt dekoracyjny. Tam, gdzie ściany mają być malowane we wzory lub będą gęsto zastawione meblami czy obwieszone obrazami (przez co gładkość ścian nie byłaby wyeksponowana), nie warto stosować tych wykończeń - tam wystarczą jedynie tynki gipsowe albo tynki cementowo-wapienne. Bardziej ozdobną i zdecydowanie trudniejszą do wykonania odmianą sztablatury jest stiuk. Dzięki odpowiedniej technice barwienia i zacierania nadaje on tynkowanym ścianom wygląd kamienia naturalnego, najczęściej marmuru. Zwykle układa się go w dwóch warstwach, które pokrywa się warstwą ochronną z wosku. Warstwę dekoracyjną wykonuje się z gotowej zaprawy gipsowej lub gipsowo-wapiennej wzbogaconej o pył marmurowy albo drobnoziarnisty piasek. Najdroższy sposób na wykończenie ścian gipsem, stosowany przede wszystkim we wnętrzach stylizowanych. Stiuki nadają się na fragmenty dekoracyjne lub na lamperie w reprezentacyjnych holach lub korytarzach. Ponieważ można je często zmywać, polecane są szczególnie na ściany ciągów ani sztablatur nie poleca się do wilgotnych pomieszczeń (np. łazienek czy kuchni) ani do miejsc, w których łatwo uszkodzić cienką warstwę wygładzającą (np. w holu).Sztukaterie Dekoracje architektoniczne (np. rozety, gzymsy, ozdobne listwy), służące do ozdabiania ścian i sufitów oraz miejsc ich styku. Sztukaterie tradycyjnie wykonywano z gipsu; obecnie robi się je również z polistyrenu lub poliuretanu. Są one lekkie, odporne na uderzenia i bardzo twarde. Ich montaż nie jest skomplikowany - przykleja się je do ściany i maluje. Dostępne są też sztukaterie fabrycznie pomalowane na biało; można również zamówić je w kolorze dopasowanym do koloru ścian. Sztukaterie mogą być bardziej lub mniej ozdobne - niektóre wiernie naśladują dawne stylowe gzymsy, inne - o mniej wymyślnym profilowaniu - bardziej nadają się do nowoczesnych wnętrz. Ciekawym rozwiązaniem jest połączenie ozdobnych listew sufitowych z oprawami działowe Są to rozdzielające pomieszczenia nienośne ściany wewnętrzne, zwykle niewielkiej grubości i wysokości jednej kondygnacji. Poza ciężarem własnym i zawieszanych na nich sprzętów nie przenoszą obciążeń z innych elementów konstrukcyjnych budynku. Budując ściany działowe, trzeba pamiętać, że nie powinny one stykać się ze stropem nad pomieszczeniem, gdyż wówczas mogą zostać uszkodzone wskutek uginania się mają stanąć. Ściany działowe nie pełnią funkcji nośnej, ale nie znaczy to, że można je postawić w dowolnym miejscu - trzeba pamiętać, że same w sobie stanowią obciążenie dla innych elementów konstrukcji. W miejscach, gdzie usytuowano ściany działowe, są zwykle zaprojektowane wzmocnienia stropów. Dlatego też ściany działowe: - w nowym domu - powinny stanąć tam, gdzie je zaprojektowano, - w domu istniejącym, w którym w ramach przeróbek czy modernizacji ma powstać nowy podział wnętrz - można zbudować je tam, gdzie nie spowodują przeciążenia istniejącej konstrukcji. Jeżeli położenie ścian ma być zmienione w stosunku do projektu nowego domu czy też ma być zmieniony podział pomieszczeń w domu istniejącym - trzeba uzyskać na to zgodę dobierać materiał. Dobierając materiał na ściany działowe, trzeba mieć na uwadze: - względy konstrukcyjne - materiał musi być dobrany do konstrukcji budynku; jeśli istniejący strop może przenieść tylko niewielkie dodatkowe obciążenia, na ścianę działową trzeba zastosować możliwie lekką konstrukcję (np. zbudować lekką ścianę z płyt gipsowo-kartonowych na ruszcie stalowym); - względy akustyczne - podstawowe zadanie ścian działowych to dzielić pomieszczenia i izolować je akustycznie. Najlepsze są do tego ściany masywne - a więc murowane z różnych ciężkich materiałów (cegły, bloczki). Ciężka ściana murowana nie przenosi dźwięków ani drgań, jest zatem najlepsza, gdy trzeba oddzielić pomieszczenie ciche od głośnego. Jeżeli ze względów konstrukcyjnych trzeba zastosować lekką ściankę, powinno się ją wypełnić materiałem do izolacji akustycznej - na przykład wełną mineralną - i ewentualnie zastosować dodatkową warstwę płyt gipsowo-kartonowych; - oświetlenie - niekiedy ważne jest, by ściana między pomieszczeniami przepuszczała światło - wtedy można na przykład wybudować ścianę z pustaków w łazienkach, kuchniach i innych pomieszczeniach mokrych muszą być wykonane z materiałów odpornych na wilgoć - na przykład wyrobów ceramicznych czy silikatowych. Jeśli ścianę zamierza się jednak zbudować z płyt g-k, trzeba wybrać płyty impregnowane (zielone).Ściany murowane Murowane ściany działowe dobrze tłumią hałas, są odporne na uszkodzenia mechaniczne i - w przeciwieństwie do lekkich ścian z płyt g-k - bez problemu można na nich wieszać nawet ciężkie przedmioty; stanowią jednak dla stropów duże obciążenie i nie można ich wykonać w dowolnym miejscu. Powinno się je wznosić już po zakończeniu stanu surowego zamkniętego, a więc gdy gotowa już jest konstrukcja nośna budynku. Nie należy ich stawiać równocześnie ze ścianami konstrukcyjnymi ani też murować na styk ze stropem ponad nimi, ponieważ mogłoby to spowodować ich nieplanowane obciążenie, a przez to - powstawanie rys, pęknięć lub innych uszkodzeń. Na murowane ściany działowe stosuje się następujące materiały:ceramikę, czyli niżej wymienione wyroby ceramiczne: - cegły pełne lub dziurawki, - cegły klinkierowe, - pustaki poryzowane, - pustaki poziomo drążone. Ściany wykonane z tych elementów są ciężkie i masywne: najcięższe są te z cegły pełnej, nieco lżejsze - z cegły dziurawki, a najlżejsze - z pustaków. Ściany z elementów ceramicznych muruje się na zaprawę cementowo-wapienną, a już wymurowane - najczęściej pokrywa tynkiem grubości 10-15 mm. Starannie wykonane ściany z elementów o dokładnych wymiarach można pokrywać tynkiem cienkowarstwowym, gdyż niewielkie nierówności ich powierzchni łatwo można wyrównać przez szpachlowanie. Można też - podobnie jak ściany z cegły klinkierowej lub silikatowej - pozostawić je nieotynkowane i ewentualnie pomalować;beton komórkowy - lekki, wytrzymały materiał, z którego można wykonywać elementy o większych wymiarach. Na ściany działowe stosuje się bloczki (cieńsze bloczki nazywa się też płytkami) grubości 6, 8, 11,5 oraz 12 cm, o gęstości 600 lub 700 kg/m3. Można je murować zarówno na zaprawę cementowo-wapienną na grube spoiny, jak i łączyć zaprawą klejową na cienkie spoiny. Ponieważ przycinanie betonu komórkowego na budowie jest bardzo łatwe, koszt budowy ściany jest mniejszy niż w innych technologiach. Dzięki dokładnym wymiarom elementów wymurowane z nich ściany wystarczy wyrównać cienką warstwą zaprawy lub nawet od razu pomalować;silikaty, czyli wyroby wapienno-piaskowe to cegły i bloczki pełne lub drążone, wytwarzane z piasku, wapna oraz wody. Niektóre z nich mają krawędzie boczne wyprofilowane na wpust i wypust, co pozwala zmniejszyć zużycie zaprawy i przyspiesza murowanie. Ściany z silikatów mogą mieć grubość 6, 5, 8 lub 12 cm. Wyroby silikatowe odznaczają się dużą dokładnością wykonania, więc można je łączyć nie tylko tradycyjnie, jak ceramikę, ale też na cienkie spoiny z zaprawy klejowej. Takie murowanie zwiększa dokładność wykonania ścian. Ściany z elementów wapienno-piaskowych muruje się podobnie jak ściany z tradycyjnych cegieł, przestrzegając zasad wiązania elementów w murze. W kolejnych warstwach poziomych elementy powinny być przesunięte względem siebie nie mniej niż 0,4 wysokości elementu i nie mniej niż 40 mm;keramzytobeton. Bloczki i pustaki z betonu z kruszywem keramzytowym, czyli lekkimi, porowatymi granulkami, powstałymi w wyniku spieniania i spiekania gliny. Są lekkie, wytrzymałe, odporne na wilgoć i niską temperaturę. Muruje się je na zaprawę zwykłą (na grube spoiny). Większość pustaków i bloczków ma profilowane boki, dzięki czemu można je łączyć na pióro i wpust, bez spoin działowe murowane najlepiej stosować na najniższych kondygnacjach, czyli tam, gdzie będą bezpośrednio obciążały podłogę na gruncie. Na stropie można je stawiać tylko w miejscu przewidzianym przez działowe są wyraźnie cieńsze od nośnych (od 6,5 do 25 cm). Cienkie (6,5 cm) i długie (ponad 5 m) murowane ściany działowe wymagają zbrojenia prętami stalowymi, układanymi w co trzeciej spoinie z drewna Używa się na nie drewna litego oraz drewnopochodnych: wiórowych, twardych pilśniowych lub sklejki. Najczęściej spotykane są w domach o konstrukcji drewnianej lub na poddaszach. Są łatwe w demontażu, ale na ogół nieodporne na ogień i wilgoć. Mogą mieć konstrukcję płytową lub ramowo-płycinową: - ściany o konstrukcji płytowej - mają szkielet drewniany obity z dwóch stron płytami, panelami boazeryjnymi lub deskami; przestrzeń pomiędzy nimi wypełnia się wełną mineralną. Powierzchnię płyt można pomalować lub okleić tapetą, a deski - pomalować lub zabejcować i polakierować; - ściany o konstrukcji ramowo-płycinowej mają widoczny szkielet drewniany wypełniony dekoracyjnymi płycinami zrobionymi z drewna albo płytami drewnopochodnymi, uprzednio okleinowanymi fornirem lub pomalowanymi. Takie ściany mogą mieć również wypełnienie ze szkła albo z papieru (jak lekkie ścianki charakterystyczne dla domów japońskich). Ściany ramowo-płycinowe nie zapewniają dobrej izolacji akustycznej, stanowią jedynie z płyt g-k Lekka ściana działowa to stelaż (ruszt) z profili stalowych obłożony z każdej strony jedną lub dwiema warstwami płyt gipsowo-kartonowych. Przestrzeń między płytami wypełnia się wełną mineralną. Lekkie ściany mają wiele zalet: stawia się je na sucho, więc nie trzeba czekać, aż wyschną, po zmontowaniu są od razu równe i gładkie, a budynki z takimi ścianami są łatwe do modernizacji i w systemie. Producenci płyt g-k oferują gotowe, kompletne rozwiązania konstrukcyjne, nazywane systemami. Ułatwiają one budowę ścian działowych, ponieważ poszczególne elementy każdego systemu tworzą przemyślaną całość. Dlatego też użycie innych, spoza konkretnego systemu (np. cieńszych profili czy nieodpowiednich wkrętów), albo też pominięcie niektórych elementów (np. taśmy uszczelniającej lub środka gruntującego powierzchnię płyt przed malowaniem), to ryzyko usterek, które później bardzo trudno usunąć. Mogą to być rysy, spękania, wykwity, przebarwienia ścian czy przenikanie dźwięków. Dlatego elementów systemu nie należy samodzielnie zmieniać. - Ruszt, czyli konstrukcję nośną ścian z płyt g-k, wykonuje się zazwyczaj z profili stalowych (kształtowników) UW i CW. Ruszty drewniane stosuje się rzadko, ponieważ drewno pod wpływem wilgoci pęcznieje i łatwo się paczy. Rozstaw elementów szkieletu dobiera się przede wszystkim do wysokości ścianki i jej funkcji. - Słupki wykonuje się z profili CW i rozmieszcza według projektu (najczęściej co 60 cm), wstawiając je najpierw w dolny, a następnie w górny profil UW na głębokość co najmniej 1,5 cm. Słupki powinny być około 1,5 cm krótsze niż odległość między sufitem a podłogą, aby się nie odkształcały, gdy strop nad ścianą ugnie się pod wpływem obciążenia użytkowego. - Izolacja akustyczna to wypełnienie z wełny mineralnej, które powinno mieć grubość co najmniej 5 cm. Lepiej stosować całe sztywne płyty niż miękkie maty w kawałkach, które wymagają zabezpieczenia (np. zamocowania specjalnymi haczykami), żeby się nie osuwały. - Styki płyt szpachluje się specjalną masą gipsową, najczęściej zatapiając w niej taśmę do spoinowania. Istnieją też masy szpachlowe do spoinowania bez taśmy - przeznaczone do płyt g-k, które mają specjalnie wyprofilowane krawędzie. Po wyschnięciu masy szpachlowej spoinę pokrywa się warstwą drobnoziarnistej masy wygładzającej, a po jej stwardnieniu i wyschnięciu - z pustaków szklanych Dekoracyjne ściany proste lub łukowe odgradzające pomieszczenia, ale przepuszczające od 50 do 75% światła. Pustaki szklane, potocznie (choć niewłaściwie) nazywane luksferami, mogą być bezbarwne lub kolorowe, gładkie lub z fakturowaną powierzchnią. Zależnie od rodzaju mogą przepuszczać światło jak szyby, doświetlać, ale uniemożliwiać obserwację tego co dzieje się za ścianą albo rozmywać i zniekształcać kontury przedmiotów znajdujących się po drugiej stronie. Pustaki łączy się między sobą na zaprawę (to sposób tradycyjny) albo układa na ramie ze specjalnych profili (na mokro lub na sucho).Ile to kosztuje: - Pustaki szklane 19×19×8 cm - 7-20 zł/szt. - Ściana z pustaków bezbarwnych - ok. 300 zł/m2Tapety Jedno- lub wielobarwne, wzorzyste arkusze służące do wyklejania ścian wewnętrznych, sprzedawane są w rolkach o standardowej szerokości 53 cm i długości ok. 10 m. Robi się je z różnych materiałów: - papierowe - jedno- lub dwuwarstwowe, czasem z wypełnieniem wzmacniającym z włókien naturalnych lub sztucznych. Są też tapety papierowe przeznaczone do malowania (tzw. raufazy); - winylowe - grubsze i trwalsze od papierowych, wielowarstwowe, z wierzchnią warstwą z folii z tworzywa sztucznego; - z włókna szklanego - ze sprasowanych i wytłaczanych włókien. Gładkie albo imitujące wzory i sploty tkanin naturalnych. Białe lub kremowe, przeznaczone do to kosztuje: - Tapety papierowe/winylowe - od 15/28 zł/rolkę - Tapety z włókna szklanego - od 14 zł/rolkęTynki cementowo-wapienne Popularna, ale czaso- i pracochłonna metoda wykańczania ścian. Tynki cementowo-wapienne trzeba nakładać w trzech warstwach: - obrzutka (3-5 mm), - narzut (około 10 mm), - gładź gipsowa lub wapienna. Prace tynkarskie wymagają zawracania do tej samej partii ściany, przy czym za każdym razem trzeba odczekać, aż poprzednia warstwa zwiąże i nieco przeschnie. Ostateczne wykańczanie ścian (tapetowanie, malowanie) możliwe jest po dłuższym czasie - dopiero po około 40 dniach. Tynki cementowo-wapienne są za to twardsze niż to kosztuje: Wykończenie ściany wewnątrz domu tynkiem cementowo-wapiennym - 17-20 zł/m2Tynki gipsowe Mogą stanowić ostateczne wykończenie ścian i sufitów. Zwykle układa się je w jednej warstwie z przygotowanej fabrycznie mieszanki tynkarskiej. Umiejętnie zatarte zwykle są wystarczająco gładkie. Jeśli jednak jakość położonego tynku gipsowego nie jest zadowalająca, jego powierzchnię można pokryć masą wygładzającą - sztablaturą. Tynki gipsowe nakłada się w jednej warstwie i można to robić ręcznie lub maszynowo. Ręcznie warto tynkować powierzchnie nie większe niż 50 m2. Od ułożenia do całkowitego wyschnięcia tynków gipsowych mija zwykle 14 dni. Tynki gipsowe można stosować jedynie wewnątrz domu - na ścianach i sufitach pomieszczeń o przeciętnej wilgotności (65%) oraz w pomieszczeniach o okresowo zwiększonej wilgotności. Nie są natomiast polecane do pomieszczeń o stale podwyższonej wilgotności, ani też do stosowania na podłożach drewnianych, metalowych i z tworzyw sztucznych. Prace należy zaplanować tak, żeby tynkowanie jednej powierzchni wykonać bez przerw. Zdarza się bowiem, że połączenie stwardniałego tynku ze świeżym jest widoczne nawet po pomalowaniu - lub tynk w tym miejscu to kosztuje: Wykończenie ściany wewnątrz domu tynkiem gipsowym - ok. 20 zł/m2Wykończenie spodu stropu - Strop drewniany. Wykańcza się go podsufitką z desek lub płyt gipsowo-kartonowych. - Strop żelbetowy. Wykończenie polega zazwyczaj na otynkowaniu stropu lub na osłonięciu go płytami g-k (czyli na wykonaniu sufitu podwieszanego). Na wybór tynku może mieć wpływ rodzaj konstrukcji stropu. Przygotowany na oba te sposoby sufit najczęściej wykańcza się przez malowanie. Można też ozdobić go, przyklejając do niego ścian Sposób wykończenia zależy od materiału, z jakiego zbudowano ścianę. Ściany z płyt gipsowo-kartonowych albo ściany pokryte suchym tynkiem można od razu wykończyć przez malowanie, wykleić tapetą albo przykleić do nich glazurę. Ściany murowane przed pomalowaniem albo przyklejeniem jednej z okładzin ściennych (np. tapety, glazury) najpierw trzeba otynkować; oprócz wspomnianych wyżej suchych tynków, do wyboru mamy tynk gipsowy lub tynk się na NEWSLETTER. Co tydzień najnowsze wiadomości o budowie, remoncie i wykańczaniu wnętrz w Twojej poczcie e-mail: Zobacz przykład> Stropy drewniane stosowane są przede wszystkim w domach drewnianych, a w murowanych - jako stropy z 2Stropy drewniane belkowe - rozwiązanie tradycyjneRys. Wawrzyniec Święcicki2 z 2Stropy drewniane żebrowe - stosowane w domach szkieletowychRys. Wawrzyniec Święcicki Rozróżniamy dwa rodzaje stropów drewnianych:Stropy belkowe.(rysunek) Projektuje się je zawsze do konkretnego domu - nie korzysta się z gotowych rozwiązań. Elementami nośnymi mogą być belki z litego drewna albo prefabrykowane np. z płyty OSB i drewna klejonego; do belek mocuje się płyty poszycia. Lite drewno warto stosować wtedy, gdy zależy nam na widocznym belkowaniu sufitu. Jeśli belki mają być zamknięte wewnątrz stropu, taniej będzie użyć belek żebrowe.(rysunek) Wykonywane są w domach drewnianych szkieletowych. Elementami nośnymi są żebra ze smukłych desek lub bali. Aby uchronić je przed zwichrzeniem, montuje się pomiędzy żebrami przewiązki (stężenia) - z desek, skrzyżowanych łat drewnianych lub taśm stalowych. Do tak wykonanej konstrukcji mocuje się płyty poszycia. Stropy drewniane słabo izolują akustycznie, a więc warto w nich stosować podwójną izolację akustyczną: pomiędzy belkami oraz w podłodze. Aby nie dopuścić do skrzypienia podłogi, płyty poszycia trzeba przykleić do belek lub oddzielić od nich podkładkami z ogniową stropu drewnianego można poprawić obkładając go obustronnie ognioodpornymi płytami gipsowo-kartonowymi lub gipsowo-włóknowymi. Belki stropu powinny być czterostronnie się na NEWSLETTER. Co tydzień najnowsze wiadomości o budowie, remoncie i wykańczaniu wnętrz w Twojej poczcie e-mail: Zobacz przykład Strop jest poziomym elementem konstrukcyjnym oddzielającym poszczególne kondygnacje budynku. Jego głównym zadaniem jest przenoszenie obciążeń wszystkich znajdujących się na nim przedmiotów na przykład mebli, na otaczające ściany nośne i słupy. Na górnej powierzchni stropu układana jest podłoga, na dolnej tworzony jest sufit. Liczba stropów w domu zależy od liczby jego kondygnacji. Stropy występują nawet w domu parterowym, jeśli posiada on piwnicę. W domu piętrowym mamy strop nad parterem, a jeśli kondygnacji jest więcej, pomiędzy każdą z nich jest strop zwany międzypiętrowym lub międzykondygnacyjnym. [srodtytul]Strop stropowi nierówny[/srodtytul] Stropy wykonuje się z różnych materiałów, wykorzystując na przykład drewno, stal lub beton. W Polsce w ostatnich latach największym powodzeniem cieszą się stropy żelbetowe. Swoją popularność zawdzięczają przede wszystkim dużej wytrzymałości i odporności na ogień. Strop żelbetowy może być wykonany jako strop monolityczny (jego konstrukcja składa się ze zbrojenia głównego i uzupełniającego zbrojenia rozdzielczego), płytowy, płytowo-belkowy, gęstożebrowy (z pustaków betonowych opartych na prefabrykowanych belkach żelbetowych) lub prefabrykowany, który dostarczany jest na budowę jako gotowy element. Ten właśnie rodzaj staje się w polskim budownictwie coraz bardziej popularny bo pozwala znacznie skrócić czas budowy. [srodtytul]Czas to pieniądz[/srodtytul] Domy budowane z prefabrykatów, w tym gotowych stropów, nie są przeznaczone jedynie dla zamożnych klientów. Przeciwnie, pozwalają uniknąć ponoszenia podwójnych kosztów finansowych na skutek opóźniających się prac budowlanych oraz doglądania miesiącami ekipy remontowej. – Budowa tradycyjnego stropu może trwać nawet cztery tygodnie – mówi ekspert Oskar Gornisiewicz. – Wiąże się to z koniecznością wykonania wielu czasochłonnych prac jak na przykład deskowanie, wylewanie betonu, trwa też jego wyschnięcie. Tymczasem montaż kompletnego stropu międzykondygnacyjnego o powierzchni 100 mkw. zajmuje około dwóch godzin. Co więcej, zamontowany strop może być natychmiast w pełni obciążony, co umożliwia niezwłoczne kontynuowanie dalszych prac. [srodtytul]Ognioodporny[/srodtytul] Gotowe stropy są chętnie wykorzystywane zarówno przez inwestorów indywidualnych, jak i instytucjonalnych nie tylko ze względu na oszczędność czasu, ale także bezpieczeństwo ich użytkowania. Kiedy bowiem w grę wchodzi bezpieczeństwo ludzi, w tym dzieci, nie warto ryzykować. – Na bezpieczeństwo budynku składa się między innymi jego odporność na ogień – mówi Oskar Gornisiewcz. – Zależy ona od wielu czynników, na przykład od konstrukcji obiektu, jego wyposażenia oraz materiałów, z których jest zbudowany. Tylko niepalne materiały budowlane nie stwarzają zagrożenia, kiedy w ich pobliżu pojawi się ogień oraz w żaden sposób nie przyczyniają się do rozwoju pożaru. Stropy dostępne na rynku są produkowane z niepalnych materiałów budowlanych: betonu i stali. Spełniają europejskie normy bezpieczeństwa pożarowego, odpowiadając standardom dla klas ognioodporności: R 30 (materiał nierozprzestrzeniający ognia) oraz R 90 (ogniotrwały). [srodtytul]Gotowe do montażu[/srodtytul] Najważniejsze czynniki, czy to przy budowie prywatnego domu, obiektu użyteczności publicznej, czy też inwestycji wielorodzinnej, to czas budowy i bezpieczeństwo użytkowania gotowego obiektu. Z tego powodu gotowe do montażu stropy są optymalnym rozwiązaniem przy każdym rodzaju budowy. Mogą być z powodzeniem wykorzystywane zarówno przy inwestycjach jednorodzinnych, deweloperskich, jak i obiektach użyteczności publicznej. Zastosowanie gotowych stropów eliminuje konieczność wykonywania wielu uciążliwych i czasochłonnych czynności niezbędnych przy budowie tradycyjnych stropów, a tym samym znacznie skraca czas budowy i minimalizuje jej koszty. – Coraz szersza oferta gotowych stropów dostępnych na rynku powoduje, że rozwiązanie można stosować w każdym rodzaju budownictwa – przekonuje Oskar Gornisiewicz. – Projektanci dopasowują na przykład stropy do konkretnego planu architektonicznego. Zastosowanie prefabrykatów, na przykład gotowych stropów, staje się w Polsce coraz bardziej popularne. Dzięki produktom tego typu nie tylko efektywnie skracamy czas budowy, ale także możemy się cieszyć komfortowymi, bezpiecznymi w użytkowaniu budynkami. —opr. kmg

strop drewniany w domu parterowym